|
Köy Kanunun faydalı
olabileceğini düşündüğümüz
için sitemizde bir sayfa
ayırarak yayınlamayı
düşündük.
KÖY KANUNU
BİRİNCİ FASIL
Kanun Numarası
: 442
Yayımlandığı R.
Gazete : Tarih :
7/4/1924 Sayı: 68
Madde 1 -
Nüfusu iki binden aşağı
yurtlara (köy) ve nüfusu iki
bin ile yirmi bin arasında
olanlara (kasaba) ve yirmi
binden çok nüfusu olanlara
(şehir) denir. Nüfusu iki
binden aşağı olsa dahi
belediye teşkilatı mevcut
olan nahiye, kaza ve vilayet
merkezleri kasaba itibar
olunur. Ve Belediye Kanununa
tabidir.
Madde 2-
Cami, mektep, otlak, yaylak,
baltalık gibi orta malları
bulunan ve toplu veya
dağınık evlerde oturan
insanlar bağ ve bahçe ve
tarlalarıyla birlikte bir
köy teşkil ederler.
Madde 3 -
Bu kanunun hükmü başlar
başlamaz her köyün sınırı
ihtiyar meclisi tarafından
bir kağıda yazılır. Sınır
için komşu köyler ile
aralarında uzlaşamadıkları
yerler varsa bu da
gösterilir ve yazılan sınır
kağıdı ihtiyar meclisince
mühürlenerek nahiye müdürüne
gönderilir. Nahiye müdürü de
bu sınır kağıdını kaza veya
vilayete gönderir. Oralarda
idare meclisince sınır
kağıdı tetkik ve tasdik
olunduktan sonra tasdikli
bir örneği tekrar köy
ihtiyar meclisine verilmek
üzere nahiye müdürüne
yollandığı gibi asıl sınır
kağıdı da tasdikli olarak
tapu idaresine verilir. İki
köy arasında uzlaşılamıyan
sınırlar için idare
meclisleri tahkikat ve
tetkikat yaparak sınırı
beşinci maddeye göre çizip
her iki köye de tasdikli
birer örneğini gönderir ve
bu katidir. Kazadaki bütün
köylerin tasdikli sınır
kağıtları tapuca bir deftere
yazılıp defterin altı idare
meclisine tasdik ettirilir.
Ayrıca bu tasdikli defterin
bir suretide tapuca
çıkarılıp idare meclisinde
saklanmak üzere verilir. Köy
sınırlarına ait işlerde
Devlet daireleri ve
mahkemelerce bu tasdikli
defterler esastır.
Madde 4-
Bir köyün sınırı aşağıda
tarif edildiği şekilde
çizilir.
1 Eskiden beri bir
köyün sayılan bütün tarla,
bağ bahçe, çayır, zeytinlik
palamutluk, baltalık ve
ortaklar sınır içinde
kalmalı.
2 Dağlık ve ormanlık
havalide ötede beride
dağınık olan evler,
tarlalar, meralar parça
parça en yakın köye bağlı
sayılmakla beraber bunlar
sınır haricinde bırakılmalı
yalnız her birinin adı sınır
kağıdının altında yazılmalı.
3 Sınır mümkün
olduğu kadar kolay
anlaşılacak surette dereler,
tepeler, yollar veya diğer
değişmeyen işaretli
yerlerden geçmeli ve bu
dere, tepe ve yolların veya
işaretli yerlerin köylüce
adları ne ise behemehal
sınırda sırasıyla yazılmalı.
____________________________________________________
(1) Bu Kanunun; 31/8/1956
tarih ve 6830 sayılı mülga
İstimlak Kanununa aykırı
hükümleri,mezkür kanunun 35.
maddesi ile; 29/8/1977 tarih
ve 2108 sayılı Muhtar ödenek
ve Sosyal Güvenlik Kanununa
aykırı hükümleri de anılan
Kanunun maddesi ile
yürürlükten kaldırılmıştır.
4 Eğer bir köyün
sınırını derelerden,
tepelerden, yollardan veya
diğer değişmiyen işaretli
yerlerden geçirmek kabil
olmazsa o halde sınır mümkün
olduğu kadar düz yapılmalı
ve büyük taşlar dikilerek
sınır gösterilmeli.
5 Bir köy ahalisinden bazı
kimselerin başka bir köy
arazisi içinde kalan dağınık
tarla, bağ, bahçe gibi
yerleri sahibinin bulunduğu
köyün sınırında değil öteki
köyün sınırında
gösterilmeli.
6 Bir köyün sınırı
mutlaka diğer köyün
sınırıyla birleşmek lazım
gelmez. İki köyün sınırları
arasında eskidenberi hiçbir
köyün malı sayılmayan boş
arazi dağlar, ormanlar,
yaylaklar varsa bunlar gene
sınırın dışında bırakılmalı.
7 Bir köyün malı olan
yaylaların o köy ihtiyar
meclisi tarafından ayrıca
sınırı çizilmekle beraber bu
sınır kağıdı asıl köyün
sınır kağıdı ile
birleştirilmeli.
Madde 5-
İki köy arasında nizalı
sınırların çizilmesi için
Hükümetin emriyle iki köy
heyeti ihtiyariyesi bir
araya toplanarak işin kendi
aralarında düzeltilmesi için
çalışılır. Gene
uzlaşamadıkları halde idare
meclisi tetkikat ve tahkikat
yaparak altı ay içinde
doğrudan doğruya sınırı
çizer ve bu kati olur.Beş
sene müddetle
değiştirilemez.
Bir köy sınırı; bu
kanun mucibince çizildikten
beş sene sonra hasıl olacak
lüzum ve ihtiyaç üzerine
ihtiyar meclisi sınırın
büyültülüp küçültülmesi için
müracaatta bulunabilir.
Şayet bu sınırın büyütülmesi
veya küçültülmesi başka bir
köye dokunmuyorsa vilayet
veya kaza idare meclisleri
karariyle sınır tashih
olunur ve tasdikli deftere
yazılır.
Sınırın büyültülmesi
veya küçültülmesi başka bir
köye dokunuyorsa bu maddenin
birinci fıkrasına göre
mesele halledilir.
Madde 6 -
(Değişik: 25/2/1998 4342/34
md.) Birkaç köy arasında
müşterek olan sıvat, sulak,
pınar ve baltalık gibi
yerler eğer bir köy sınırı
içinde kalıyorsa o köyün
malı olmakla beraber diğer
köyler de eskisi gibi
istifade ederler.
Bu gibi müşterek yerler bir
köy sınırı içinde kalmıyorsa
buralardan istifade eden
köylerin müştereken malı
olup her köyün sınır
kağıdında bu hakları yazılır
ve müştereken koruyup eskisi
gibi istifade ederler.
Madde 7-
Köy bir yerden bir yere
götürülebilen veya
götürülemiyen mallara sahip
olan ve işbu kanun ile
kendisine verilen işleri
yapan başlı başına bir
varlıktır. Buna (şahsı
manevi) denir.
Madde 8 -
Köyün orta malı kanun
karşısında Devlet malı gibi
korunur. Bu türlü mallara el
uzatanlar Devlet malına el
uzatanlar gibi ceza
görürler.
Madde 9-
İşbu kanun ile köye verilen
işleri görmek (Köy
muhtarının) ve (İhtiyar
meclisinin) vazifesidir.
Madde 10 -
Muhtar, köyün başıdır. İşbu
kanuna göre köy işlerinde
söz söylemek, emir vermek ve
emrini yaptırmak muhtarın
hakkıdır.
Muhtar Devletin memurudur.
Devlet işlerinde vazifesini
(36) ncı maddeye göre yapar.
Madde 11-
Köy muhtarının ve yapacağı
işte köy muhtarıyla birlik
olanlara köy işlerinde
fenalıkları anlaşılırsa
Devlet memuru gibi muhakeme
edilirler ve ceza görürler .
İKİNCİ FASIL
Köy işleri
Madde 12 -
Köye ait işler ikiye
ayrılır:
1 Mecburi olan işler;
2 Köylünün isteğine bağlı
olan işler.
Köylü mecburi olan işleri
görmezse ceza görür.
İsteğine bağlı olan işlerde
ceza yoktur. Ancak köylünün
isteğine bağlı bu gibi
işlerde köy derneğinin
yarısından çoğu hükmederler
ve vilayete bağlı olan
yerlerde vali ve kazaya
bağlı olan köylerde
kaymakamın rızasını
alırlarsa o iş bütün köylü
için mecburi olur. Ve
yapmıyan ceza görür.
Madde 13-
Köylünün mecburi işleri
şunlardır:
1 Sıtma, sivrisinek
tarafından aşılandığı ve
sivrisinek de su
birikintilerinde barındığı
ve ürediği için her şeyden
evvel köy sınırı dahilindeki
su birikintilerini kurutmak;
2 Köye kapalı yoldan
içilecek su getirmek ve
çeşme yapmak, köyün içtiği
su kapalı geliyorsa yolunda
delik deşik bırakmamak ve
mezarlıktan veya süprüntülük
ve gübrelikten geçiyorsa
yolunu değiştirmek;
3 Köylerdeki kuyu
ağızlarına bir arşın
yüksekliğinde bilezik ve
etrafını iki metre eninde
harçlı döşeme ile çevirmek;
4 Evlerde odalarla
ahırları bir duvarla
birbirinden ayırmak;
5 Köyün her evinde
üstü kapalı ve kuyulu veya
lağımlı bir hala yapmak ve
köyün münasip bir yerinde
herkes için kuyusu kapalı
veya lağımlı bir (hala)
yapmak;
6 Evlerden dökülecek
pis suların kuyu, çeşme,
pınar sularına karışmıyarak
ayrıca akıp gitmesi için
üstü kapalı akıntı yapmak;
7 Köyde evlerin
etrafını ve köyün
sokaklarını temiz tutmak,
her ev kendi önünü süpürmek;
8 Çeşme, kuyu ve
pınar başlarında gübre,
süprüntü bulundurmayıp daima
temiz tutmak, ve fazla sular
etrafa yayılarak bataklık
yapmaması için akıntı
yapmak;
9 Köyün süprüntü ve
gübreliğini köyden uzakça
yol üstü olmıyan sapa ve
rüzgaraltı yerlerde yapmak
ve herkese o gübrelikten
ayrı yerler gösterilmek;
10 Her köyün bir
başından öbür başına kadar
çaprazlama iki yol yapmak
(bu yollar köy meydanından
geçecektir.)
11 Köyün büyüklüğüne
göre orta yerinde ve mümkün
olamazsa kenarında bir
meydan açmak;
12 Köy meydanının
bir tarafında ihtiyar
meclisinin toplanıp köyün
işlerini görüşmeleri için
bir köy odası yapmak;
13 Köy, yol üzerinde
uğrak ve konuk ise köy odası
yanında ocaklı ve ahırlı bir
konuk odası yapmak;
14 Köyde bir mescit
yapmak (yeniden yapılacak
ise köy meydanının bir
tarafına yapılacaktır.)
15 Köyde maarif
idarelerinin vereceği örneğe
göre bir mektep yapmak
(yeniden yapılacak ise köyün
en havadar bir tarafına
yapılacak ve mektebin
herhalde bir bahçesi
bulunacaktır.);
16 Köy yollarının ve
meydanının etrafına ve köyün
içinde ve etrafındaki su
kenarlarına ve mezarlıklara
ve mezarlık ile köy arasına
ağaç dikmek. (Köylü her sene
adam başına en az bir ağaç
dikecek ve bu ağaç tamamen
tutup yeşilleninciye kadar
ağaca bakacak va yeni
dikilmişlere hayvanların
sürünerek ve kemirerek zarar
vermesinin önünü almak için
etrafına çalı çırpı sarıp
muhkemce bağlıyacaktır.);
17 Köy korusunu
muhafaza etmek;
18 Köyden Hükümet
merkezine veya komşu köylere
giden yolların kendi sınırı
içindeki kısmını yapmak ve
onarmak ve yollar üzerindeki
küçük hendek ve derelerin
üstlerine köprü yapmak ve
yol üzerinden gelip gitmeğe
zorluk verecek şeyleri
kırmak, kaldırmak. (Bir yol
üzerindeki işlerin köyden
köy sınırının bittiği yere
kadar olanı o köyündür.);
19 Köy halkından
askerde bulunanların ve
bakacağı olmıyan öksüzlerin
tar lalarını, bağ ve
bahçelerini (imece) yoliyle
sürüp ekmek, harmanlarını
kaldırmak;
20 Köy namına
nalbant, bakkal, arabacı
dükkanları yaptırmak;
21 Köye ortaklama
korucu, sığırtmaç, danacı ve
çoban tutmak;
22 Köyde insanlarda
salgın ve bulaşık bir
hastalık çıkarsa veya
firengili adam görülürse o
gün bir adam yollıyarak
Hükümete haber vermek. (Bu
haber üzerine kazadan memur
gelinciye kadar hastanın
yanına bakacaklardan
başkalarını sok mamak
lazımdır.);
23 Köy hayvanlarında
salgın ve bulaşık bir
hastalık görülürse o gün bir
adam yollıyarak
Hükümete haber vermek; bu
haber üzerine kazadan bir
memur gelinciye kadar hasta
olan hayvanı diğerlerinden
ayırmak ve hasta hayvan ile
beraber bulunmuş olan
hayvanları köyün hasta
olmıyan hayvanları ile
karıştırmamak;
24 Köyde su basması
olursa birleşerek selin
yolunu değiştirmek;
25 Ekine, mahsule,
yemişli, yemişsiz ağaçlara,
bağlara, bahçelere zarar
veren kuşları, böcekleri,
tırtılları öldürmek. (Bunun
için hangi türlü kuşların ve
böceklerin hangi zamanlarda
ve nasıl öldürülmesi lazım
geldiği Hükümetten sorulacak
ve nasıl öğretilirse öyle
yapılacaktır.);
26 Köy halkının
ekilmiş ve dikilmiş
mahsullerini, ağaçlarını her
türlü zarar ve ziyandan
muhafaza etmek;
27 Mecbur olmadıkça
yol üzerine halkın
kolaylıkla gelip geçmesine
dokunacak şeyler koymamak;
28 Birdenbire
yıkılarak altında adam ve
hayvanat kalacak derecede
çürümüş veya eğilmiş duvar
veya damları bir sakatlık
çıkarmaması için yıktırmak
veya tamir ettirmek;
29 (Değişik:
2/12/1925 684/1. md.) (Köy
içinde bila zaruretin hayvan
koşturmamak).
30 Muhafazasına
mecbur oldukları yırtıcı ve
azgın hayvanları başı boş
salıvermemek;
31 Devlet parasını
kıymetinden aşağı
aldırtmamak;
32 Bir adamın suda
veya başka suretle başına
bir felaket gelince onu
kurtarmak elinde iken yardım
etmek;
33 Köyde çürümüş ve
kokmuş meyva vesair sıhhate
muzır şeyler köyden dışa
rıya götürülür ve gömülür;
34 Bir hayvana
götüremiyecek kadar yük
yüklettirmemek;
35 Yaylımlara başlı
başına hayvan salmamak ve
ortaklama çayırları
biçmemek;
36 Bir yeri kazarak
başkalarının hayvan ve
davarlarının düşüp ölmesine
ve sakatlanmasına sebep
olmasına meydan vermemek;
37 İhtiyar
meclisleri tarafından
şahitlik için çağrılınca
herhalde gelmek ve eğer
gelmiyecek kadar mazereti
varsa bildirmek.
Madde 14 -
Yapılması köylünün isteğine
bağlı olan şeyler şunlardır:
1 Köyün evlerinde ahırları
odalardan ayrı bir yere
yapmak;
2 Ev, ahır, hela
duvarlarının iç ve dışları
senede bir defa
badanalanmak;
3 Her köyün bir başından
öbür başına kadar olan
yolları taş kaldırım ile
döşemek;
4 Köy mezarlığının köyden ve
caddeden uzak bir yerde,
suların geldiği tarafta
değil, akıp gittiği tarafta
olmasına çalışmak ve
etrafını duvarla çevirerek
içersine hayvan girmesinin
önünü almak ve mezarlığa
gübre süprüntü dökmemek,
herkes mezarlarına iyi
bakmak;
5 Köyde bir çamaşırlık
yapmak;
6 Köyde bir hamam yapmak;
7 Pazar ve çarşı yerleri
yapmak;
8 Köyün sınırı içinde
münasip yerlerde ve
tepelerde orman yetiştirmek
9 Köyü, kasaba ve komşu
köylere bitiştiren yolların
iki kenarına ağaç dikmek ve
köy sınırı içindeki yabani
ağaçları aşılamak;
10 Köyde ekilip biçilen ve
toplanan mahsulatın veya
yapılan eşyanın değeriyle
satılabilmesi için köy
namına alıcı adam aramak;
11 Köy tarla ve bahçelerini
sulamak için bütün köye
ortaklama ark yapmak;
12 Köye ortaklama her türlü
ziraat, pulluk, orak, harman
makineleri almak;
13 Köyde peynir ve yağ
yapmak için makine almak;
14 Köye ortaklama değirmen
yapmak veya getirtmek;
15 Köylülerin giydiği
esvapları köyde dokutmağa
çalışmak;
16 Köylüden berber
yetiştirmek;
17 Köylüden ayakkabıcı
yetiştirmek;
18 Köylüden nalbant,
demirci, arabacı, kalaycı
yetiştirmek;
19 Ekinden çok gelir almak
için yapma gübre getirtmek;
20 Köylünün bilgisini
artıracak kitap getirtmek;
21 Yemeklik ve para ile köy
fıkarasına ve öksüzlere
yardım etmek,kimsesiz
çocukları sünnet ettirmek ve
kızları evlendirmek için
yardım etmek ve fukara
cenazelerinin kefen
vesairesinin tedarikine
çalışmak;
22 Kazaen yanan veya yıkılan
fukara evlerini bütün köy
yardımı ile yapmak;
23 Bütün köy için bankadan
para kaldırmak ve tarla,
bahçe, çift ve tohum almak
isteyenlere vermek ve bu
paranın her sene borçlarını
toplıyarak bankaya
yatırmak;
24 Köyde güreş, cirit, nişan
talimleri gibi köy
oyunlarını yaptırmak;
25 Kağnıları dört veya iki
tekerlekli arabaya çevirmek
ve köy parasiyle araba
yapacak ve onaracak bir
tezgah açtırıp köy namına
idare etmek
26 Her köyde köy sandığından
bir ambar yaptırıp bunun bir
bölmesine harman zamanında
herkesten köy namına
mahsullerine göre birer
miktar zahire ödünç alınarak
konulmak ve bu zahireyi
muhtaç köylülere gene köy
namına yemeklik veya
tohumluk olarak ödünç vermek
ve her sene ambarda artan
zahireyi yeni mahsul ile
değiştirmek;
27 Her sene köy namına bir
veya daha ziyade tarla
ektirerek mahsulünü imece
yoluyla biçip elde ettikten
ve gelecek sene için tohumu
ayırdıktan sonra artanını
satarak parasını köy
sandığına yatırmak;
28 Köy namına iyi cinsten
boğa, aygır, teke, koç satın
almak;
29 Köy korusu olmayan
yerlerde koru yetiştirmek;
30 Köyde sağlık işlerine
bakmak üzere bir sağlık
korucusu bulundurmak, yok
ise vilayet veya kaza
merkezinde açılacak sağlık
derslerine adam göndererek
yetiştirmek suretiyle köyde
istihdam etmek;
31 Hükümet tarafından sağlık
işlerinde kullanılmak üzere
verilecek ilaçları korumak.
32 (Ek: 12/2/1954 6250/1.
md.) Köye elektrik tesisatı
vücuda getirmek.
ÜÇÜNCÜ FASIL
İmece ve köy parası
Madde 15 -
Köy işlerinin bir çoğu bütün
köylü birleşerek imece ile
yapılır.
Madde 16-
(Değişik: 5/7/1939 3664/1
md.)
Köy gelirleri, köy
işlerini gören köyün aylıklı
adamlarının aylık ve
yıllıklariyle köy sınırları
içinde yapılacak mecburi köy
işlerine yetmezse:
En yüksek haddi
yirmi lirayı aşmamak üzere
herkesin hal ve vaktine göre
köy ihtiyar meclisi
kararıyla köyde oturanlara
ve köyde maddi alakası
bulunanlara salma salınır
(1).
________________________________________________________
(1)
Bu madde ile ilgili
olarak 1,2,3,4 ve 5 inci Ek
maddelere bakınız.
Madde 17 -
Köy parası şunlardır:
1 İhtiyar meclisi tarafından
köylüye salınacak para;
2 İşbu kanuna göre alınacak
ceza paraları;
3 Köy namına yazılı emlak ve
arazi geliri;
4 Yoliyle vakfedilen arazi
ve emlak geliri;
5 Avarrız gelirleri (ağaç,
arazi, emlak, para);
6 Hediye ve bağışlanmış
paralar ve mallar, (ianat ve
teberruat);
7 Köy namına ekilen tarla
geliri;
8 Köy tezgah ve ambar ve
dükkanları geliri;
9 Mühürlenecek
ilmühaberlerden alınacak
para, (bu para ihtiyar
meclisince yapılıp kaymakam
veya vali tarafından tasdik
olunan cetvele göre alınır);
10 Köy sınırı içindeki taş,
kireç, tuğla, kiremit,
çorak, kil gibi ocaklardan
alınacak para (nısıf kutru
elliden yüz metreye kadar
olanlardan);
11 Çay ve nehirler
üzerindeki kayık ve
sallardan alınacak para,
(senenin altı ayı
işliyenlere mahsustur.
Bundan fazla işliyenler
vilayet idarelerinindir);
12 Köy sınırı içindeki
otlaklardan ve meralardan
fazlasının kira paraları;
13 Köyde satılmak için
kesilen hayvanlardan
alınacak para, (zephiye
resmi);
14 Köy sınırı içinde satılan
hayvanlardan alınacak
ihtisap resmi;
15 Köy sınırı içinde
sahipsiz ağaçların ve
yemişlerin geliri;
16 Köy sınırı içindeki
kaplıcalar, maden suları,
(şimdiye kadar belediye,
idarei hususiye, maliye,
evkaf ve eşhas tarafından
yoliyle elde edilenler
hariç);
17 Geliri yetişmiyen
köylerde muhtar, imam,
katip, korucu, sığırtmaç,
danacı gibi köy adamlarının
aylıkları veya senelikleri
için salınacak para veya
mahsuller. (1)
___________________________________________________
(1)
Bu bendin
uygulanmasında Ek 1 5 inci
maddelere bakınız.
Madde 18-
Köy namına harcanacak para
iki türlüdür. Biri köylünün
isteğine bağlı olmıyan,
diğeri köylünün isteğine
bağlı olandır
Madde 19 -
(Değişik: 2/6/1934 2491/2
md.)
Köylünün isteğine bağlı
olmıyarak harcanacak paralar
şunlardır
1 Köy muhtarının köy
derneğince kesilen aylık
veya seneliği, (1)
2 Varsa katip aylığı,
3 Köy namına yazılı veya
vakıf emlak ve arazinin
vergi ve başka masrafı,
4 Köyün mecburi işlerine
lazım olacak paralar,
5 12 nci madde mucibince
isteğe bağlı iken mecburi
yapılan işlere lazım
olacak paralar,
6 Köy işine bakacak
adamların aylığı.
_________________________________________________________
(1) 29/8/1977 tarih ve 2108
sayılı Kanunun 1 inci
maddesine bakınız.
DÖRDÜNCÜ FASIL
Köy Muhtarının ve
ihtiyar meclisi azalarının
seçilme yolu
Madde 20 -
(Değişik: 26/10/1933 2329/1
md.)
Her köyde bir köy derneği,
bir köy muhtarı, bir de
ihtiyar meclisi bulunur.
Köyde 24 üncü maddeye göre
köy muhtarını ve ihtiyar
meclisi azalarını seçmeğe
hakkı olan kadın ve erkek
köylülerin toplanmasına köy
derneği derler. Köy muhtarı
ve ihtiyar meclisi azaları
doğrudan doğruya köy derneği
tarafından ve köylü kadın ve
erkekler arasından seçilir.
Köy muhtarı ihtiyar
meclisinin başıdır.
Madde 21-
(Mülga: 18/7/1963 286/3 md.)
Madde 22 -
(Mülga: 18/1/1984 2972/37
md.)
Madde 23-
Köyün imamı ile muallimi
veya başmuallimi ihtiyar
meclisinin her zaman
azasıdırlar.
Madde 24 -
(Mülga: 18/7/1963 286/3 md.)
Madde 25-
(Mülga: 18/1/1984 2972/37
md.)
Madde 26.27 -
(Mülga: 17/7/1950 5672/3
md.)
Madde 28-
(Mülga: 18/7/1963 286/3 md.)
Madde 29 -
(Mülga: 17/7/1950 5672/3
md.)
Madde 30-
(Değişik: 26/10/1983 2329/2
md.)
Karı, koca, ana,
baba, kız, oğul, gelin,
güvey ve kardeşlerin ihtiyar
meclisinde aza olarak bir
arada bulunmaları yasaktır.
Bunların seçilmiş olduğu
görülür ise içlerinden en
çok sayı kazanmış olan kadın
veya erkek azalıkta
bırakılır. Sayıları beraber
olur ise evli olan, ikisi de
evli ise yaşı büyük olan,
yaşları da beraber ise
çocuğu çok olan tercih
olunur. Çocuk adedi de
beraber olur ise kur'a
çekilerek kur'ada adı önce
çıkan azalığa alınır.
Madde 31, 32 -
(Mülga: 7/7/1950 5672/3 md.)
Madde 33-
(Değişik: 18/7/1963 286/2
md.)
a) Köy muhtarlığına
ve ihtiyar meclisi üyeliğine
seçildikten sonra:
1. Kısıtlı veya kamu
hizmetlerinden yasaklı
olanlar,
2. İzinsiz olarak
yabancı Devlet resmi
hizmetlerinde bulunanlar,
3. Ağır hapis
cezasını gerektiren bir
suçtan dolayı kesin olarak
hüküm giyenler,
4. Taksirli suçlar
hariç olmak üzere 5 yıldan
fazla hapis cezasıyla kesin
olarak hüküm giyenler,
5. Zimmet, ihtilas,
irtikap, rüşvet, hırsızlık,
dolandırıcılık, sahtecilik,
inancı kötüye kullanmak,
dolanlı iflas gibi yüz
kızartıcı suçlardan biri ile
kesin olarak hüküm giymiş
olanlar,
6. Devletin, katma
bütçeli idarelerin, özel
idare ve belediyelerin,
köylerin, İktisadi Devlet
Teşekküllerinin veya bunlara
bağlı daire ve müesseselerle
ortaklarının ve imtiyazlı
şirketlerin memur ve
müstahdemi olanlar,
7. Cumhuriyet
Senatosu üyesi,
milletvekili, il genel
meclisi üyesi, belediye
meclisi üyesi, belediye
başkanı olanlar,
8. Köy içlerinin
mütaahhidi, bu işlerle
ilgili kimselerin kefili
veya ortağı olanlar ve bu
cihetlerden köye borçlu
bulunanlar,
Muhtar ve ihtiyar
meclisi üyeliğinden, il veya
ilçe idare kurulunca
çıkarılırlar.
b) Köy tüzel
kişiliği ile davacı ve
davalı olan muhtar ve
ihtiyar meclisi üyeleri bu
davalarda köy tüzel
kişiliğini temsil edemezler.
Yetkili temsilciyi köy
derneği seçer.
BEŞİNCİ FASIL
Muhtarın göreceği işler
Madde 34 -
Köyün sınırı içinde köylüye
ait işleri yapmak ve
yaptırmak muhtarla onun
başında bulunduğu ihtiyar
meclisinin vazifesidir.
Madde 35-
Muhtarın göreceği işler
ikiye ayrılır:
1 Devlet işleri;
2 Köy işleri.
Madde 36 -
Muhtarın göreceği Devlet
işleri şunlardır:
1 Hükümet tarafından
bildirilecek kanunları,
nizamları köy içinde ilan
etmek ve halka anlatmak ve
kanunlar, nizamlar,
talimatlar, emirler ile
kendisine verilecek işleri
görmek;
2 Köyün sınırı içinde dirlik
ve düzenliği korumak
(asayişi korumak);
3 Salgın ve bulaşık
hastalıkları günü gününe
Hükümete haber vermek;
4 Hekim olmıyanların ve
üfürükçülerin hastalara ilaç
yapmasını menetmek ve
Hükümete haber vermek;
5 Köylünün çiçek ve bulaşık
hastalıklar aşısı ile
aşılanıp hastalıktan
kurtulmasına çalışmak;
6 Köye gelip gidenlerin
niçin gelip gitmekte
olduklarını anlamak ve
bunlar içinde şüpheli
adamlar veyahut ecnebiler
görülürse hemen yakın
karakola haber vermek;
7 Her ay içinde köyde doğan,
ölen, nikahlanan ve
boşananların defterini yapıp
ertesi ayın onuncu gününden
evvel nüfus memuruna vermek
ve köyün nüfus defterini
birlikte götürerek vukuatı
yürüttürmek;
8 Vergi toplamak için gelen
tahsildarlara yol göstermek,
yardım etmek ve
tahsildarların yolsuzluğunu
görürse Hükümete haber
vermek.
9 Asker toplamak ve bakaya
ve kaçakları Hükümete haber
vermek;
10 Köy civarında eşkıya
görürse Hükümete haber
vermek ve elinden gelirse
tutturmak;
11 Köylünün ırzına ve canına
ve malına el uzatan ve
Hükümet kanunlarını
dinlemiyen kimseleri köy
korucuları ve gönüllü
korucularla yakalattırarak
Hükümete göndermek;
12 Köy sınırı içinde yangın
ve sel olursa köylüleri
toplayıp söndürmeğe ve
çevirmeğe çalışmak, (orman
yangınlarında sınırdan
dışarı olsa dahi yardıma
mecburdurlar.);
13 Mahkemelerden gönderilen
celpname ve her türlü
tezkere ve hükümleri lazım
gelenlere bildirerek
istenilen işleri yapmak ve
mahkeme mubaşirine ve
jandarmaya vazifesinde
kolaylık göstermek;
14 İhzar ve tevkif
müzekkereleri (bazı
adamların kanun namına
tutulmasını emreden mahkeme
kağıdı) gösterildikte
aranılan kimseleri kağıdı
getirenlere tutturmak;
15 Zarar görenlerin şikayeti
ve bilip işidenlerin haber
vermesi üzerine sorup
araştırmak;
16 Bu kanunda ismi geçen
davaları ihtiyar meclisine
söyleyip hükmünü almak.
Madde 37 -
Muhtarın göreceği köy işleri
şunlardır:
1 13 üncü maddede sayılan
işleri ihtiyar meclisi ile
görüşerek yapmak ve
yaptırmak;
2 14 üncü maddede sayılan
işlerin yapılabilmesi için
köylülere öğüt vermek;
3 İhtiyar meclisi ile
görüştükten sonra köylüyü
işe çağırmak;
4 İhtiyar meclisi kararı ile
köy işlerine harcanacak
parayı toplamak;
5 Köy işlerine harcanacak
parayı topladıktan sonra
harcamak için emir vermek;
6 Bir ay içinde nerelere ve
ne kadar para harcamış ise
gelecek ay başında
hesabatını ihtiyar meclisine
vermek;
7 Köy işlerinde hem davacı,
hem hasım olarak mahkemede
bulunmak ve isterse
mahkemeye diğer birini
yerine (vekil) göndermektir.
Madde 38-
Köy muhtarına köy işlerini
gördükleri zaman karşı gelen
ve kötü söyliyenler Devlet
memuruna karşı koyanlar gibi
ceza görürler.
Madde 39 -
Muhtar yazılarını köy
katibine yazdırır. Köyde
katip bulunmazsa bu işi
köyün muallimine ve yoksa
imamına yaptırır.
Madde 40-
Köy muhtarının köylü
faydasına olmıyan
kararlarını kaymakam
bozabilir. Fakat, onun
yerine kaymakam
kendiliğinden karar veremez.
Karar, gene köylü tarafından
verilir.
Madde 41 -
(Değişik: 18/7/1963 286/2
md.)
İl merkezine bağlı köylerde
vali, ilçelere bağlı
köylerde kaymakamlar,
muhtarın köy işlerini ve
kanunlarla verilen diğer
görevlerini yapmadığını
görürlerse muhtara yazılı
ihtarda bulunurlar. Buna
rağmen iş görmiyen muhtar,
yetkili idare kurulu
karariyle görevinden
uzaklaştırılır.
İhtiyar meclisinin
göreceği işler
Madde 42-
İhtiyar meclisi en az
haftada bir defa toplanıp
konuşur. İhtiyar meclisini
muhtar toplanmağa çağırır.
İhtiyar meclisi köy
muhtarının çağırmadığı ve
meclisin toplanma günü
olmadığı vakitlerde dahi köy
muhtarına haber vererek
kendi isteği ile
toplanabilir.
Madde 43 -
İhtiyar meclisi köy işlerini
en ziyade lazım olandan
başlıyarak bir sıraya koyar
ve biri yapılıp bittikten
sonra sırasiyle hepsini
köylüye gördürmeğe çalışır.
Evvel yapılması lazım gelen
sağlık, yol, mektep
işlerinin geri bırakıldığı
haber alınır veya şikayet
edilirse köyün bağlı olduğu
kaymakam veya vali
tarafından gösterilen yolda
yapılır.
Madde 44-
İhtiyar meclisinin göreceği
işler şunlardır:
1 İhtiyar meclisi
köylüye ait işleri konuşur
ve hangi işleri köylü tara
fından kendileri çalışarak
doğrudan doğruya ve hangi
işlerin para ile veya ırgat
ile görülebileceğine karar
verir. "Köy işlerinden köy
ahalisinin imece ile
çalışarak yapacakları işi,
köylünün çift ve çubuğu ile
uğraşmadıkları boş zamanlara
bırakır."
2 (Değişik: 12/2/1954 6250/2
md.) İhtiyar Meclisi bu
Kanunun 13 ve 14 üncü
maddelerinde yazılı mecburi
ve ihtiyari işleri yapmak
için lüzumu halinde köy
sınırı içindeki
gayrimenkulleri değer
pahasiyle satın alır. Mal
sahibi razı olmazsa köyün
bağlı bulunduğu kaza veya
vilayet idare heyeti işi
gözden geçirir. İdare
heyetinin kararına söz
yoktur.
3 Tarlası olmıyan veya
yetişmiyen köylüye köyün
sınırı içinden boz haliden
bir parça ayırıp vermek ve
tasarrufu malsandığına veya
sair dairelere geçmiş olan
araziyi köy namına satın
alıp arazisi olmıyanlara
vermek ve bedelini taksitle
köy sandığına ödetmek
mecburidir.
4 İhtiyar meclisi köylünün
kaçar gün çalışacağını
kestirir.
5 Köy işi için beher köylüye
haline göre salınacak
paranın ne olacağını keser.
Madde 45-
Paranın harcanmasında hiçbir
fenalık olmamasına ve
faydasız yere para
verilmemesine köy muhtarı ve
ihtiyar meclisi azaları göz
kulak olurlar ve paranın
harcanmasında fenalık ve
yolsuzluk olduğu Hükümetçe
anlaşılırsa kaza idare
meclisinin hükmü ile Tahsili
Emval Kanununa göre köy
muhtarı ve ihtiyar meclisi
azasının malları satılarak
köylünün parası ödenir.
Madde 46 -
(Değişik: 7/7/1950 5672/2
md.)
Mecburi işleri gördürmiyen
ve toplanması isteğe bağlı
olmayan paraları top lamayan
ve toplattırmayan köy
muhtarı ve ihtiyar meclisi
üyelerine köyün bağlı
bulunduğu idare kurulunca 10
liradan 50 liraya kadar para
cezası hükmolunur. Bu ceza
Maliyece Tahsili Emval
Kanununa tevfikan tahsil ve
köy sandığına teslim olunur.
İki ve daha ziyade
köylere düşen işler
Madde 47-
İki ve daha ziyade köyler
arasındaki işler için o
köylerin muhtar ve ihtiyar
meclisleri kendi aralarında
kararlaştıracakları bir
köyde toplanarak konuşurlar
ve ne türlü yapılacağını ve
her köyün o işte ne türlü
yardım edeceğini
kararlaştırırlar ve ondan
sonra Hükümete haber vererek
alacakları izne göre işe
başlarlar
Madde 48 -
İki veya daha ziyade köylere
düşen işler için köylerin
ihtiyar meclisleri kendi
aralarında anlaşamazlarsa
bunlardan bir tarafın
dilemesi üzerine köyün bağlı
olduğu Hükümet reisi işe
karışır ve o köylerin
ihtiyar meclislerini
toplıyarak işi bitirir.
ALTINCI FASIL
İhtiyar
meclislerinin göreceği
davalar
Madde 49 52 -
(Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
Madde 53-
İhtiyar meclisleri köylünün
iki tarafın uzlaşmasiyle
bitirilebilen her türlü
işlerini görürler. (Sulh).
Madde 54, 55 -
(Mülga: 2/7/1941 .4081/36
md.)
Madde 56-
13 üncü maddede yazılan
mecburi işleri yapmıyan
köylüden ihtiyar meclisinin
karariyle haline göre bir
kuruştan yüz kuruşa kadar
ceza alınır. Ceza parasını
vermiyenler hakkında (66)
ncı maddeye göre muamele
yapılır. Cezaya mahküm olan
adam o işten gene kaçarsa
evvelki ceza iki kat olarak
alınır.
İhtiyar meclisince
salınan parayı
ödemiyenlerden iki katı (66)
ncı maddeye göre tahsil
olunur.
YEDİNCİ FASIL
Davaların nasıl
görüleceği
Madde 57, 65 -
(Mülga: 18/7/1963286/3 md.)
Madde 66-
Köyce salınan parayı ve
ihtiyar meclisince
hükmedilen paraları
vermiyenlere yirmi bir gün
zarfında borcunu vermesi
için köy muhtarı tarafından
haber gönderilir. Yirmi bir
günün sonunda borçlu gene
borcunu vermezse ihtiyar
meclisinin mazbatası
Hükümete gönderilir. Vali
veya kaymakam veya nahiye
müdürü aşağıdaki usule göre
parayı tahsil ve köy
sandığına veya ihtiyar
meclisi vasıtasıyle
alacaklılara teslim eder.
Şöyle ki:
1 Borçlu veya
cezalıya lazım olandan gayri
ev eşyası satılmak suretiyle
alınır. Fazla eşyası
bulunamazsa veyahut alınan
eşya borcu ödeyemezse bir
yerden diğer bir yere
götürülebilen diğer malları,
bu da yoksa tarla bağ ve
bahçe gibi bir yerden diğer
bir yere götürülemiyen
malları satılır. Çift ve
çubuğu ve çift hayvanatı
satılamaz.
2 Ev eşyasiyle bir
yerden diğer bir yere
naklonulabilen her nevi eşya
haczi gününden başlıyarak üç
gün içinde ihtiyar
meclisinin gözü önünde ve
kasabada belediye
vasıtasıyle sattırılır.
Yetecek kadarı köy sandığına
veya alacaklıya ve üst
tarafı mal sahibine verilir.
Üç gün içinde borcunu
verenlerin malı geri verilir
3 Oturduğu ev ile
geçimi için lazım olan
tarla, bağ, bahçenin ve dört
senelik mahsulü veya kirası
borca yetişen ve bir yerden
diğer yere götürülemiyen
malların satılması yasaktır.
4 Haczolunan ve bir
yerden diğer yere
götürülemiyen mallar yirmi
gün müddetle müzayedeye
çıkarılır. Bu müddet
bittikte sürülen peyler kafi
görülürse on gün müddetle
askıya alınır ve on gün
bitince herkaç kuruşa çıkmış
ise Hükümetçe talibine ihale
olunur.
5 Satılan şeylere
köy ihtiyar meclisi azaları
doğrudan doğruya kendileri
veya başkaları vasıtasiyle
pey süremezler ve satın
alamazlar.
Madde 67 -
(Mülga: 18/7/1963286/3 md.)
SEKİZİNCİ FASIL
Köy korucuları ve
göreceği işler
Madde 68 -
Köy sınırı içinde herkesin
ırzını, canını ve malını
korumak için köy korucuları
bulundurulur.
Madde 69-
Her köyde en aşağı bir
korucu bulunur. Nüfusu
binden yukarı köylerde her
beş yüz kişiye bir korucu
daha tutulur.
Madde 70 -
Korucular ihtiyar meclisi
tarafından tutulur ve köy
muhtarının vereceği haber
üzerine kaymakamın
buyurultusu ile işe başlar.
Madde 71-
(Değişik: 12/5/1928 1256/1
md.)
Korucuların 22
yaşından küçük ve altmış
yaşından büyük olmaması ve
bir cürüm ile
cezalandırılmamış ve iyi
huylu tanınmış bulunması ve
herkesle kavga çıkarmak,
serhoşluk gibi huysuzlukları
olmaması şarttır.
Madde 72 -
Korucular köy muhtarının
emri altındadır. Resmi
işlerde onun her emrini
tutmağa mecburdur.
Madde 73-
Korucular silahlıdırlar.
Kendilerine karşı gelenler
jandarmaya karşı gelmiş gibi
ceza görürler.
Madde 74 -
Köy muhtarı ve ihtiyar
meclisi mahsul zamanlarında
çapulcular ve eşkiya türemiş
ise yağmadan köy halkını
korumak için köylünün eli
silah tutanlarından lüzumu
kadarını gönüllü korucu
ayırarak bunların isimlerini
bir kağıda yazıp kaymakama
götürür. Kaymakamın
müsaadesi olursa bu gönüllü
korucular asıl korucularla
beraber yağmacılara ve
eşkiyaya karşı köy ve
köylüyü korurlar.
(Ek: 26/3/1985 3175/1 md.;
Değişik: 7/2/1990 3612/2
md.;Değişik: 2/6/2007 5673/1
md.) Bakanlar Kurulunca
tespit edilecek illerde;
olağanüstü hal ilanını
gerektiren sebeplere ve
şiddet hareketlerine ait
ciddi belirtilerin köyde
veya çevrede ortaya çıkması
veya her ne sebeple olursa
olsun köylünün canına ve
malına tecavüz
hareketlerinin artması
hallerinde, valinin teklifi
ve İçişleri Bakanının onayı
ile yeteri kadar geçici köy
korucusu görevlendirilmesi
kararlaştırılabilir. Bu
şekilde görevlendirilecek
geçici köy korucusu sayısı
40.000 kişiyi geçemez.
Bakanlar Kurulu bu sayıyı
yüzde elliye kadar artırmaya
yetkilidir. Görevlendirmeyi
gerektiren hallerin ortadan
kalkması durumunda veya
idarî zaruret hallerinde
görevlendirmeye ilişkin aynı
usûl uygulanmak suretiyle
geçici köy korucusu olarak
yapılan görevlendirmelere
son verilebilir.
(Ek : 26/3/1985 3175/1 md.)
Köy Korucuları ve Geçici Köy
Korucularının görevde
bulundukları süre içinde
yaralanmaları,
sakatlanmaları veya ölümleri
halinde "2330 sayılı Nakdi
Tazminat ve Aylık Bağlanması
Hakkında Kanun" hükümleri
uygulanır.
(Ek : 03/01/2006 5443/1
md.;Değişik: 2/6/2007 5673/1
md.) Hiçbir sosyal güvenlik
kurumunun güvencesi altında
bulunmayan geçici köy
korucuları ile bunların
eşleri, bakmakla yükümlü
oldukları anne, baba ve
çocuklarının muayene, tetkik
ve tedavileri, 3816 sayılı
Ödeme Gücü Olmayan
Vatandaşların Tedavi
Giderlerinin Yeşil Kart
Verilerek Devlet Tarafından
Karşılanması Hakkında
Kanunda öngörülen şartlara
bakılmaksızın anılan Kanun
hükümlerine göre yeşil kart
verilerek sağlanır. Bakmakla
yükümlü oldukları anne, baba
ve çocuklarının tespitinde
657 sayılı Devlet Memurları
Kanununda belirtilen esaslar
uygulanır. Bu fıkranın
yürürlüğe girdiği tarihin
öncesinde ve sonrasında
asgari on yıl üzerinden
tazminat alarak görevinden
ayrılan veya bu Kanun
hükümlerine göre aylık
bağlanmış olan geçici köy
korucuları ile bunların
eşleri, bakmakla yükümlü
oldukları anne, baba ve
çocuklarının muayene, tetkik
ve tedavileri hakkında da bu
fıkra hükümleri
uygulanır.Geçici köy
korucularının ölümü
sebebiyle eşlerine aylık
bağlanması durumunda
yukarıda belirtilen hak
sahiplerine aynı şekilde
muayene, tetkik ve tedavi
yardımı yapılmasına devam
olunur.
(Ek: 2/6/2007 5673/1 md.)
Geçici köy korucularına
hizmetin devamı süresince
her ay 11.500 gösterge
rakamının memur aylıklarına
uygulanan aylık katsayısı
ile çarpımı sonucunda
bulunacak miktarda ücret
ödenir. Bu ücret, herhangi
bir vergi ve kesintiye tâbi
tutulmaksızın ve peşin
olarak ödenir. Geçici köy
korucuları arasından, toplam
geçici köy korucusu
sayısının yüzde onunu
geçmeyecek şekilde tefrik
edilen korucu başlarına
geçici köy korucularına
ödenen ücretin yüzde onu
kadar ilave ücret ödenir. Ay
sonundan önce kendi
isteğiyle görevden
ayrılanlar ile disiplin
hükümlerinin uygulanması
sonucu görevlerine son
verilenler hariç olmak
kaydıyla, görevlerine son
verilen veya ölen geçici köy
korucuları için önceden
peşin ödenmiş olan ücretin
kalan günlere isabet eden
tutarı geri alınmaz.
(Ek: 2/6/2007 5673/1
md.)Geçici köy
korucularından güvenlik
güçleriyle birlikte
operasyonlara katılanların
iaşeleri, birlikte
operasyona katıldıkları
güvenlik güçlerinin bağlı
olduğu birimlerce ve bu
birimlerin bütçesinden
karşılanmak üzere sağlanır.
Bu Kanunda belirtilen
görevler ile tabii afetlerde
ve diğer olağanüstü hal ve
durumlarda emsallerine göre
başarılı görev yaptıkları
görülen veya büyük
yararlılık gösteren geçici
köy korucularına, valinin
teklifi ve İçişleri
Bakanının onayı ile yılda
bir defa aylık ücretlerinin
iki katına kadar ödül
verilebilir. Bir malî yılda
bu şekilde ödül verilecek
geçici köy korucusu sayısı,
o ilde görevli geçici köy
korucusu sayısının yüzde
birini geçemez. Güvenlik
güçleriyle birlikte
operasyonlara katılan geçici
köy korucularına herhangi
bir vergi ve kesintiye tâbi
tutulmaksızın her ay 400
gösterge rakamının memur
aylık katsayısıyla çarpımı
sonucu bulunacak tutarda ek
tazminat ayrıca ödenir.
(Ek: 2/6/2007 5673/1
md.)Geçici köy korucusu
olarak çalıştırılanlar, bu
çalışmalarından dolayı
31/5/2006 tarihli ve 5510
sayılı Sosyal Sigortalar ve
Genel Sağlık Sigortası
Kanununun uygulanmasında
kısa ve uzun vadeli sigorta
kolları açısından sigortalı
sayılmazlar.
(Ek: 2/6/2007 5673/1 md.)Bu
maddeye göre geçici köy
korucularına yapılacak
harcamalar, İçişleri
Bakanlığı bütçesine
konulacak ödenekten bu
Bakanlıkça karşılanır ve
ödemeler il valilikleri
tarafından yapılır.
Madde 75-
Koruculara verilecek
silahlar ve cephaneler
Hükümet tarafından ihtiyar
meclisine mazbata
mukabilinde demirbaş olarak
verilir.
Madde 76 -
Korucular kendilerine
verilen resmi silah ve
cephaneleri ancak kendileri
kullanırlar. Başkalarına
emanet veremezler.
Madde 77-
Korucular aşağıdaki hallerde
silah kullanabilirler:
1 Vazifesini
yaparken kendisine saldıran
ve hayatını tehlikeye koyan
kimselere karşı hayatını
korumak için mecburi olursa;
2 Vazifesini
yaparken ahaliden bir
kimsenin can veya ırz
tehlikesi altında kaldığını
görür ve onu kurtarmak için
başka bir çare bulamaz da
bunalırsa;
3 Cürmü meşhutta
(yani yapılırken veyahut
yapıldıktan sonra henüz izi
meydanda iken) bir cinayetin
failini yahut maznun bir
şahsı yakalamak istediği
halde o kimse silahla karşı
korsa;
4 Tutulan bir cani
kaçar ve "dur" emrini
dinlemez ve onu tekrar
yakalamak
için silah
kullanmaktan başka çare
bulunmazsa;
5 Eşkiya takibi
sırasında yatak olan
yerlerden süpheli bir adam
çıkar ve korucunun "dur"
emrine itaat etmeyip
kaçarsa.
Yukarda sayılan
ahvalden maada korucu
silahını kullandığından
dolayı ceza görür. Korucu
silah kullanmağa mecbur
olduğu zaman bile mümkün
mertebe öldür meksizin
yaralıyarak tutmağa dikkat
eder.
Madde 78 -
(Değişik: 22/9/1941 4114/1
md.)
1 (Değişik: 4/7/1988 KHK
336/1 md.; Aynen Kabul:
7/2/19903612/3 md.)
Korucuların kıyafetleri ve
silahlarının şekli İçişleri
Bakanlığınca tayin olunur.
2 Korucu elbiselerinin
parası köy gelirinden senede
bir defa verilir. İki senede
bir de gocuk veya kepenek
verilir.
3 Korucular, ellerine
verilen koruculuk cüzdanını
daima üzerinde bulundurur ve
korucusu olduğu köyün adı
kalın yazı ve vilayet ve
kaza adları ince yazı ile
yazılmış olmak üzere
gösterilen örneğe göre
pirinçten bir levhayı
göğüslerinin sol tarafına
daima asmağa mecburdurlar.
4 Korucuların taşıyacakları
silahların cinsi harb
silahlarındandır.
Madde 79-
Ölen veya koruculuğu bırakan
veyahut çıkarılan
korucuların silah, fişek,
tezkere ve levhaları ve
gocuk veya kepeneği,
yerlerine geleceklere
verilmek üzere köy muhtarı
tarafından alınıp saklanır.
Madde 80-
Vazifesinde kayıtsızlığı ve
tenbelliği ve aşağıda
sayılan yasak işleri yapan
korucular, ihtiyar meclisi
tarafından ilk defasında
tekdir, ikincisinde tevbih
olunur ve her iki ceza da
tezkerelerine işaret edilir.
Üçüncü defasında işten
çıkarılır.
Madde 81 -
Koruculara yasak olan işler
şunlardır:
1 Koruculuktan başka iş
yapmak: mesela dükkan,
kahvehane, han açıp işlet
mek veya bunlara ortaklık
etmek;
2 Köylüden herhangi birinin
veya kendi hizmetinde
bulunmak için izinsiz
vazifesini terketmek;
3 Koruduğu bağ ve bahçe ve
ekinlerden fuzili
faydalanmak;
4 Kendi hayvanlarını
otlatmak ve köye çobanlık
etmek;
5 Levha, elbise ve silah ve
cüzdanını üzerinde taşımamak
veya değiştirmek.
Madde 82-
Silahını ve cephanesini
kayıtsızlığı yüzünden
kaybeden veya isteğiyle
aharın eline geçmesine sebep
olan korucu hemen
çıkarılarak hakkında ayrıca
ceza yapılmak üzere Hükümete
haber verilir ve silah ve
cephane parası ödettirilir.
DOKUZUNCU FASIL
Köy imamları
Madde 83 -
Köy imamları köy derneğinin
intihabı ve müftünün
buyurultusiyle tayin
olunurlar. Bu kanunun neşri
tarihinde mevcut olan
imamlar yeniden buyrultu
almağa mecburdurlar.
Madde 84-
İmam olacaklar yirmi
dördüncü maddeye göre
(ikinci fıkrasından başka)
lazım gelen sıfatları haiz
olmakla beraber ilmihal,
amalierbaa ve kafi derecede
Türkiye coğrafyası ve Türk
ve İslam tarihini ve sağlık
işlerini bilmek ve okunaklı
yazı yazmak lazımdır.
Madde 85 -
Köy imamlarına köyce şimdiye
kadar ne veriliyorsa gene o
verilecektir. Ancak verilen
şeyler, ihtiyar meclisi
vasıtasiyle toplanır ve
verilir.
Madde 86-
Bir köyde birden fazla imam
bulunursa ihtiyar meclisinde
aza olarak bulunacak imamı
kaymakam seçer.
ONUNCU FASIL
Müteferrik maddeler
Madde 87 -
(Mülga: 03.07.2003/4916/38
md.)
Madde 88-
Ecnebi tebaası köylerde
ikamet etmek için Dahiliye
Vekaletinden resmi tezkere
alacaklardır. Bu
tezkerelerin verilip
verilmemesi ve ikamet
müddetlerinin azaltılıp
çoğaltılması Dahiliye
Vekaletine aittir.
Madde 89 -
İşbu Köy Kanunu kadın ve
erkek nüfusu yüz elliden
yukarı olan köyler içindir.
Nüfusu yüz elliden aşağı
olan köyler bu kanuna göre
köy ahalisinden seçim hakkı
olanların yarısından çoğunun
istemesiyle etrafındaki bir
saat ve ondan aşağı olan
köylerden birine bağlanırlar
veyahut vali veya kaymakam
bu kanunun hangi maddeleri
yapılacağını ayrıca emreder.
Bu kabil köyler hiçbir köye
bağlanmaz ve vali veya
kaymakam da hiçbir emir
vermezse eski göreneklerine
göre işlerini yaparlar.
Madde 90-
Yüz elli nüfustan aşağı
birkaç köy bir arada
bulunursa her köydeki seçim
hakkı onların yarısından
çoğunun isteğiyle birleşerek
bu kanuna göre bir köy
olurlar.
Madde 91 -
İşbu kanunun bir tanesini
köy odasında diğer bir
tanesini de köyün cami
veyahut mektebinde
bulundurmayan köy muhtarı
kaymakamın emriyle köy
sandığına beş lira ceza
parası verir.
Madde 92-
İşbu kanundaki
cezayinakdiler köy
sandığının varidatıdır.
Madde 93 -
Köy mühürleri bu kanuna
merbut numune veçhile bir
çeşitle vila yetlerce
yaptırılıp gönderilir. Köy
mühürü bir kutu içinde
bulundurulur ve üzeri
ihtiyar meclisinin en az iki
azası tarafından mühürlenir
ve ihtiyar meclisi önünde
açılır.
Madde 94-
İşbu Köy Kanunu köy
mekteplerinde çocuklara
belletilir.
Madde 95 -
İşbu kanuna muhalif ve
köylere ait bütün kanunlar,
nizamlar ve maddeler
kaldırılmıştır.
Ek Madde 1- (5/7/1939 tarih
ve 3664 sayılı Kanunun 2 nci
maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek teselsül
için numaralandırılmıştır.)
Salma köyde oturanlar için
hane başına tevzi edilir.
Bir hanede oturanların
kendilerine ait gelirleri
olduğu takdirde bunlar dahi
ayrı hane sahibi sayılırlar.
Salma tevzi edilirken her
hanenin tediye kudreti esas
olarak gözönünde tutulur.
Köy haricinde oturup da
köyde maddi alakası
bulunanların vergi miktarı,
o köydeki alaka ve
istifadelerinin derecesi
nisbetiyle ölçülür ve ona
göre tayin olunur.
Ek Madde 2- (5/7/1939 tarih
ve 3664 sayılı Kanunun 3
üncü maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek numarası
teselsül ettirilmiştir.)
Köyün aylıklı adamlarının
ücretleriyle mecburi
işlerden başka hiç bir iş
için ve hiç bir nam ve
maksatla salma salınamaz. Bu
suretle toplanan paralar bu
işlerden maada hiç bir yere
ve hizmete tahsis olunamaz.
Ek Madde 3- (5/7/1939 tarih
ve 3664 sayılı Kanunun 4
üncü maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek numarası
teselsül ettirilmiştir.)
Köy İhtiyar meclisi
salınacak salmanın nisbet,
cins ve mikdarını İkinci
kanunayı içinde tayin ve
tevzi cetvellerini tanzim
ederek on beş gün müddetle
umumun görebileceği yerlere
asmak suretiyle ilan ve
hariçte bulunanlara tebliğ
eder. Salınan salmalarda
kanun hükümlerine
uygunsuzluk veya
nisbetsizlik olduğunu iddia
edenler ilan veya tebliğ
müddetinin hitamından
itibaren on gün içinde
itirazlarını köy muhtarına
söylerler veya yazı ile
bildirirler ve
müracaatlarını tutulacak
deftere yazdırarak bir
ilmühaber alırlar.
Köy ihtiyar meclisi bir
hafta içinde itirazlara
bakarak kararını vermeğe ve
itiraz edenlere bildirmeğe
mecburdur. Bu kararlar
aleyhine tebliğ tarihinden
itibaren on beş gün içinde
merkez kazasında valiye,
diğer kazalarda kaymakamlara
müracaat edilebilir.
Bunların verecekleri
kararlar kat'i olup aleyhine
Devlet Şurasına müracaat
edilemez.
Ek Madde 4- (5/7/1939 tarih
ve 3664 sayılı Kanunun 5
inci maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek numarası
teselsül ettirilmiştir.)
Salma kararlarının köy karar
defterine geçirilmesi ve
tadilatının işaret olunması
mecburidir.
Ek Madde 5- (5/7/1939 tarih
ve 3664 sayılı Kanunun 6
ıncı maddesi hükmü olup, ek
maddeye çevrilerek numarası
teselsül ettirilmiştir.)
Salma mükellefiyetini aynen
veya nakden ifa edemiyenler
bedenen çalıştırı labilirler.
Ek Madde 6- (Ek: 18/7/1963
286/1 md.)
Seçim tutanaklarının
verilmesi ilçe seçim
kurullarına aittir. Bu
kurullar, muhtarlığa ve
ihtiyar meclisi asil ve
yedek üyeliklerini
kazananların tutanaklarını
geciktirmeksizin verir. İlçe
seçim kurulu başkanı köy
muhtarlığına ve ihtiyar
meclisi asıl ve yedek
üyeliğine seçilenleri
gösteren tutanağın bir
suretini o seçim çevresinde
derhal ilan ettirir. Diğer
bir suretini de bir hafta
süre ile ilçe seçim kurulu
kapısına astırır
Muhtarlıkları, ihtiyar
meclisi asıl ve yedek
üyeliklerini kazananların
köyler itibariyle bir
listesi ilçe seçim
kurullarınca vali veya
kaymakamlara verilir.
Ek Madde 7- (Ek:
18/7/1963286/1 md.)
İlçe seçim kurullarının
kararlarına; 26 Nisan 1961
tarihli ve 298 sayılı
Seçimlerin Temel Hükümleri
ve Seçmen Kütükleri
hakkındaki Kanunun 129 uncu
maddesinde belirtilen
süreler içinde,
Seçimin iptaline dair
kararlarına da 15 gün
zarfında,
İl seçim kurullarına itiraz
edilebilir.
İl seçim kurulları
itirazları inceliyerek en
geç bir ay içinde kesin
olarak karara bağlarlar. İl
seçim kurullarınca muhtar ve
ihtiyar meclisi seçimlerinin
iptali halinde aşağıda
yazıldığı şekilde hareket
edilir.
A) Muhtar ve ihtiyar meclisi
seçimi iptal edilmişse eski
muhtar ve ihtiyar meclisi
yeni seçim yapılıncaya kadar
görevlerine devam ederler.
B) Sadece muhtar seçimi
iptal edilmişse yeni muhtar
seçilinceye kadar muhtarlık
görevlerini yeni seçilen
birinci üye görür. (Muhtarın
geçici olarak görevini
yapamıyacağı hallerde de
görevi, aldıkları oy
sırasına göre üyeler
tarafından yürütülür.)
C) Yalnız ihtiyar meclisi
seçimi iptal edilmişse eski
meclis yeni seçime kadar
görevine devam eder.
Ek Madde 8- (18/7/1963 286/1
md. ile gelen ek 9 uncu
madde hükmü olup madde
numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Devlet İstatistik Enstitüsü
İlçe seçim kurulları
tarafından seçimi takip eden
bir ay zarfında kendisine
intikal ettirilecek
belgelere dayanarak köyler
itibariyle seçmenler
sayısını, oy kullananlar
sayısını ve muteber sayılan
oy sayısını, seçimi takip
eden bir yıl içinde
yayımlar.
Ara seçimlerinin sonuçları
Devlet İstatistik Enstitüsü
tarafından yayımlanmaz.
Ek Madde 9- (20/5/19873367/1
md. ile gelen ek 11 inci md.
hükmü olup madde numarası
teselsül ettirilmiştir.)
Köy muhtarı, köy ihtiyar
meclisinin olumlu kararını
aldıktan sonra, köy yerleşme
planının yapılmasını bağlı
bulunduğu mülki amirinden
talep edebilir. Köy yerleşme
planı, köy yerleşik ve
gelişme alanını ihtiva eder.
Ek Madde 10-
(20/5/19873367/1 md. ile
gelen ek 12 inci md. hükmü
olup madde numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Valilikçe resen veya köy
muhtarının talebi uygun
bulunduğu takdirde, köy
yerleşme planının yapılması
için Köy Yerleşme Alanı
Tespit Komisyonuna gönde
rilir.
Köy Yerleşme Alanı Tespit
Komisyonu, Vali Yardımcısı
başkanlığında Maliye ve
Gümrük, Bayındırlık ve
İskan, Tarım Orman ve
Köyişleri Bakanlıkları ve
Tapu Kadastro Genel
Müdürlüğü mahalli
kuruluşlarının birer teknik
elemanı ile köy
temsilcisinden oluşur.
Gerektiğinde bu komisyona
ilgili diğer kuruluşlardan
da uzman eleman iştirak
ettirilir.
Komisyon, köyün halihazır ve
gelişme durumunu dikkate
alarak, konut ve genel
ihtiyaçlarına göre köy
yerleşme planını düzenler.
Bu plan üzerinde Tarım Orman
ve Köyişleri Bakanlığı, meri
İmar Kanunu ve bu konudaki
yönetmelik hükümlerine tabi
olmaksızın, parsellerin
konumunu belirleyen işleri
yapar veya yaptırır. Bu plan
valilikçe onaylanarak
kesinleştirilir ve yürürlüğe
girer.
Ek Madde 11-
(20/5/19873367/1 md. ile
gelen ek 13 üncü md. hükmü
olup madde numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Komisyon kararı ve köy
yerleşme planı köy
muhtarlığına tebliğ edilir.
İtiraz edilmezse valinin
onayı ile kesinleşir. Köy
muhtarı köy ihtiyar
meclisinin kararına
dayanarak komisyon kararına
karşı en geç 30 gün içinde
valiliğe itiraz edebilir,
itiraz valilikçe 15 gün
içinde karara bağlanır. Bu
karar kesindir.
Kesinleşen kararlar Tarım
Orman ve Köyişleri Bakanlığı
tarafından uygulanır.
Ek Madde 12- (20/5/1987
3367/1 md. ile gelen ek 14
üncü md. hükmü olup madde
numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Köy yerleşme planında konut
alanı ve köy genel
ihtiyaçlarına ayrılan
yerler,Devletin hüküm ve
tasarrufu altında bulunan
mera, yaylak, seyrangah,
yol, har man ve panayır
yerleri gibi alanlar ve
Hazinenin mülkiyetinde olup
kamu hizmetine tahsis
edilmemiş taşınmaz mallar
köy yerleşme planının onayı
ile bu vasıflarını
kendiliğinden kaybeder ve
valiliğin talebi üzerine köy
tüzelkişiliği adına resen
tapuya tescil edilir.
Ek Madde 13- (20/5/1987
3367/1 md. ile gelen ek 15
inci md. hükmü olup madde
numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Köy tüzelkişiliği adına, köy
yerleşme planına göre en çok
2000 m2 olmak üzere tescil
edilen parseller köyde
ikamet eden ve köy nüfusuna
kayıtlı olup evis bulunmayan
ihtiyaç sahiplerine ihtiyar
meclisi kararı ile rayiç
bedel üzerinden satılır.
Satış bedeli peşin veya en
çok 5 yılda ve 5 eşit
taksitle tahsil edilerek, o
köyün imar işlerinde
kullanılmak üzere köy
sandığına yatırılır.
Köy ihtiyar meclisince
satılan parseller üzerine
satış tarihinden itibaren en
geç 5 yıl içinde bina
yapılması zorunludur.
Hak sahipleri bu yerleri 10
yıl müddetle başkalarına
devir ve temlik edemezler.
Ek Madde 14- (20/5/1987
3367/1 md. ile gelen ek 16
ncı md. hükmü olup madde
numarası teselsül
ettirilmiştir.)
6831 sayılı, Orman, 2634
sayılı Turizmi Teşvik, 2863
sayılı Kültür ve
TabiatVarlıklarını Koruma,
1051 sayılı Kanunla değişik
7269 sayılı Umumi Hayata
Müessir Afetler Dolayısıyla
Alınacak Tedbirlerle
Yapılacak Yardımlara Dair ve
2565 sayılı Askeri Yasak
Bölgeler ve Güvenlik
Bölgeleri Kanunları bu Kanun
kapsamı dışındadır
Bu Kanunun hükümleri,
belediye mücavir alanında
bulunan köyler için, valinin
teklifi ve Bayındırlık ve
İskan Bakanlığının onayı ile
uygulanır.
Ek Madde 15- (20/5/1987
3367/1 md. ile gelen ek 17
inci md. hükmü olup madde
numarası teselsül
ettirilmiştir.)
Komisyonun teşkili, çalışma
ve karar verme esas ve
usulleri, köy tüzel kişiliği
adına yapılacak tesciller,
köy yerleşme planı düzenleme
esas ve usulleri, ihtiyaç
sahiplerinde aranan
vasıflar, devir yasakları,
taşınmaz malların amaca
uygun kullanılma esasları,
rayiç bedel tayini, satış
esasları ve diğer hususlar,
bir yönetmelikle belirlenir.
Bu yönetmelik, kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren en geç iki ay
içinde Tarım Orman ve
Köyişleri Bakanlığı ile Tapu
ve Kadastro Genel Müdürlünce
ve ilgili kuruluşların
görüşleri alınarak
hazırlanır.
EK MADDE 16 – (Ek: 2/6/2007
5673/2 md.) Geçici köy
korucularından 55 yaşını
dolduranların görevleriyle
ilişikleri kesilir.
İlişikleri kesilenlerden
onbeş yıl veya daha fazla
hizmeti olanlara hayatta
bulundukları sürece 5.000
gösterge rakamının memur
aylıklarına uygulanan aylık
katsayısı ile çarpımı sonucu
bulunacak miktarda, Sosyal
Güvenlik Kurumunca aylık
bağlanır. Onbeş yılı aşan
her yıl için 5.000 gösterge
rakamına 200 gösterge rakamı
ilave edilir ve bu şekilde
yapılacak ilave hiçbir
şekilde 3.000 gösterge
rakamını geçemez. Aylık
göstergesine ilave edilecek
200 gösterge rakamının
hesabında, ay kesirleri tam
ay sayılır. Yıl kesirlerinin
her ayı için 200 gösterge
rakamının memur aylıklarına
uygulanan aylık katsayı ile
çarpımı sonucu bulunacak
tutarın onikide biri aylığa
ayrıca eklenir.
Birinci fıkra hükümlerine
göre aylık bağlanmış
olanlardan vefat edenlerin
dul eşleri ile 55 yaşını
doldurmamış olmakla birlikte
onbeş yıl veya daha fazla
süre geçici köy koruculuğu
hizmeti bulunanlardan
görevleriyle ilişikleri
devam etmekte iken vefat
edenlerin dul eşlerine
birinci fıkraya göre
hesaplanacak aylığın yüzde
yetmişbeşi oranında aylık
bağlanır. Herhangi bir
sosyal güvenlik kurumundan
aylık alan dul eşe, bu
fıkraya göre hesaplanan
tutarın yarısı uygulanır.
Dul eşe bağlanan aylıklar
evlenmesi halinde kesilir ve
ölüm nedeni hariç dul
kalmaları halinde yeniden
bağlanmaz.
Terör suçlarından dolayı
hüküm giyen geçici köy
korucularına veya dul
eşlerine, aylık bağlanmaz.
Hüküm giymeden önce aylık
bağlanmış olması halinde ise
bağlanan aylığı kesilir.
Geçici köy korucularından
sakatlananların kendilerine,
ölenlerin ise dul ve
yetimlerine 3/11/1980
tarihli ve 2330 sayılı Nakdi
Tazminat ve Aylık Bağlanması
Hakkında Kanun hükümleri
uygulanmak suretiyle
malûllük ya da dul ve yetim
aylığı bağlanmış olması
durumunda, bu madde
hükümlerine göre ayrıca
aylık bağlanmaz, önceden bu
madde hükümlerine göre
bağlanmış olanların
aylıkları kesilir.
EK MADDE 17 – (Ek: 2/6/2007
5673/2 md.) 55 yaşını
doldurup onbeş yıldan az
hizmeti olan veya 55 yaşını
doldurmamış olan geçici köy
korucularından; sağlık ve
idarî nedenlerle görevine
son verilenler ile ölenlere
(55 yaşını doldurmamış
olmakla birlikte onbeş yıl
veya daha fazla hizmeti
bulunanlardan görevleri ile
ilişikleri devam etmekte
iken vefat edenler hariç),
20.000 gösterge rakamının
memur aylıklarına uygulanan
aylık katsayısı ve hizmet
yılı ile çarpımı sonucunda
bulunacak miktarda tazminat
ödenir.
55 yaşını doldurmadan kendi
istekleri ile görevlerinden
ayrılan geçici köy
korucularına, hizmet
sürelerine bakılmaksızın
20.000 gösterge rakamının
memur aylıklarına uygulanan
aylık katsayısı ve hizmet
yılı ile çarpımı sonucunda
bulunacak miktarda tazminat
ödenir.
Tazminat hesabında bir
yıldan az olan hizmet süresi
bir yıl kabul edilir. Bir
tam yılı aşan süreler için;
ay kesirleri tam ay sayılmak
suretiyle bu süre ile
orantılı ödeme yapılır.
Vefat eden geçici köy
korucularının hak ettiği
tazminat kanunî
mirasçılarına ödenir.
Verilecek tazminat
tutarından herhangi bir
vergi ve kesinti yapılmaz.
Ek 16 ncı madde uyarınca
aylık bağlanan veya disiplin
hükümlerinin uygulanması
sonucu görevlerine son
verilen geçici köy
korucularına bu madde
hükümlerine göre tazminat
ödenmez.
Geçici köy korucularından
görev süresi içinde vefat
edenlerin eşine ve
çocuklarına, bunlar yoksa
anne ve babasına, bunlar da
yoksa kardeşlerine, 15.000
gösterge rakamının memur
aylıklarına uygulanan aylık
katsayısı ile çarpımı sonucu
bulunacak miktarda herhangi
bir vergi ve kesintiye tâbi
tutulmaksızın ölüm yardımı
ödenir.
Geçici köy korucularından
sakatlananların kendilerine,
ölenlerin ise dul ve
yetimlerine 2330 sayılı
Nakdi Tazminat ve Aylık
Bağlanması Hakkında Kanun
hükümleri uygulanmak
suretiyle malûllük ya da dul
ve yetim aylığı bağlanmış
olması durumunda; bu madde
hükümlerine göre ayrıca
tazminat ödenmez, önceden bu
madde hükümlerine göre
tazminat ödenmiş olanların
almış oldukları tazminat
tutarı 2330 sayılı Kanun
hükümlerine göre ödenmesi
gerekecek nakdî tazminat
tutarından düşülür.
Ek 16 ncı madde ile bu madde
kapsamındaki ödemeler,
Sosyal Güvenlik Kurumu
tarafından yapılır ve
ödemenin yapılmasını takip
eden iki ay içinde Hazineden
tahsil edilir.
EK MADDE 18 – (Ek: 2/6/2007
5673/2 md.) Geçici köy
korucuları ile korucu
başlarının; görevlendirme
şekilleri, göreve
alınmalarında aranacak
şartlar, görevleri,
uygulanacak disiplin
cezaları ve görevlerine son
verilmesini gerektiren
haller, disiplin amirleri,
yararlanacakları giyim
eşyaları ile bunların şekli
ve verilme zamanları, eğitim
ve denetim usûl ve esasları,
sicil ve izinleri, ilk
müracaatlarında sahip
olmaları gereken sağlık
şartları, başka bir işte
çalışma hakları ile bu
Kanunda yer alan diğer
hususlara ilişkin
uygulamalar Milli Savunma
Bakanlığı ve Maliye
Bakanlığının görüşü üzerine
İçişleri Bakanlığınca
hazırlanacak ve bu maddenin
yayımı tarihinden itibaren
altı ay içinde Bakanlar
Kurulunca çıkarılacak bir
yönetmelikle düzenlenir.
Madde 96-
İşbu kanunun hükümleri neşir
ve ilanı tarihinden başlar.
Madde 97 -
İşbu kanunun hükümlerini
yaptırmağa Dahiliye ve
Adliye Vekilleri memurdur.
442 SAYILI KANUNA EK
VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
MEVZUATIN YÜRÜRLÜĞE GİRiŞ
TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE
Kanun
No.............................................Yürürlüğe
Giriş Tarihi
684...........................................................02/12/1925
1256.........................................................01/05/1928
2329.........................................................28/10/1933
2491.........................................................06/06/1934
3664.........................................................11/07/1939
4081.........................................................10/07/1941
4114.........................................................25/09/1941
5672.........................................................12/07/1950
5998.........................................................13/01/1953
6169.........................................................24/07/1953
6250.........................................................19/02/1954
6835.........................................................10/09/1956
7165.........................................................25/11/1958
7366.........................................................29/07/1959
286...........................................................26/07/1963
906...........................................................15/07/1967
1252.........................................................22/04/1970
2108.........................................................10/09/1977
2972.........................................................18/01/1984
3029.........................................................28/06/1984
3175.........................................................04/04/1985
3278.........................................................06/05/1986
3367.........................................................26/05/1987
KHK/336...............................................05/08/1988
4342
........................................................28/02/1998
|